Το Ένα Μήλο Την Ημέρα είχε ένα μεγάλο πρόβλημα: κανένα από τα δύο παιδιά του σπιτιού δεν ήθελε να το φάει.
Έλεγαν ότι είχαν βαρεθεί να το βλέπουν κάαααθε μέρα, κάαααθε μήνα, κάααθε εποχή.
Έλεγαν ότι δεν ήταν γλυκό σαν την μπανάνα ή διαφορετικό όπως το μάνγκο ή ανοιξιάτικο όπως οι φράουλες.
Από τη μεγάλη του στενοχώρια που κανένας δεν το ήθελε, το Ένα Μήλο Την Ημέρα είχε ζαρώσει το κοτσάνι του και καθόταν αμίλητο στη φρουτιέρα.
Μέχρι που μια μέρα, μυρίστηκε τη λύπη του και το επισκέφτηκε η Τσοπ Τσοπ, η σοφή κινεζούλα. Η Τσοπ Τσοπ δεν μπορούσε να ανοίξει διάπλατα τα μάτια της, αλλά άνοιξε την καρδιά της και κοίταξε το μήλο καλά-καλά.
Μετά, με τη μικρή της φωνή, του είπε κάτι πολύ σοφό. Το μήλο δεν μπόρεσε όμως να την ακούσει, γιατί η Τσοπ Τσοπ η κινεζούλα έστεκε πάνω στα πανύψηλα πόδια της. Το μήλο άρχισε λοιπόν να χοροπηδά πάνω στη φρουτιέρα για να ακούσει τη σοφή της συμβουλή, που εγώ την ανακάλυψα γραμμένη πάνω σε ένα μικρό χαρτί.
«Κρύβεις μέσα σου μια έκπληξη που θα κάνει τους άλλους να σε λαχταρούν. Βοήθησέ τους όμως να την ανακαλύψουν».
«Και πώς θα το κάνω εγώ αυτό; Εγώ είμαι απλά και μόνο Ένα Μήλο Την Ημέρα. Υπάρχουν άλλα 364 μήλα το χρόνο, ολόιδια με μένα.»
«Για να σε δουν διαφορετικά, θα πρέπει κι εσύ να σκεφτείς διαφορετικά. Πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να είσαι χαρούμενο και όχι θλιμμένο».
«Αυτό διορθώνεται εύκολα» απάντησε το μήλο και τέντωσε με κέφι το κοτσάνι του.
«Και τώρα θα πρέπει να ψάξουμε για αυτό το ξεχωριστό κατιτί που κρύβεις μέσα σου. Για άφησέ με να κοιτάξω.» είπε η Τσοπ Τσοπ και έκλεισε τα μάτια της. «Χμμμμ. Νομίζω ότι το βρήκα!» αναφώνησε και, χωρίς να χάσει λεπτό, ακούμπησε το Ένα Μήλο την Ημέρα με την άκρη του ξύλινου ραβδιού που είχε για πόδι της.
«Γαργαλιέμαι» χαχάνισε το Ένα Μήλο Την Ημέρα και κατρακύλησε στη φρουτιέρα από τα γέλια. Όταν κατάφερε να σταθεί και πάλι όρθιο, έμεινε με το στόμα ανοιχτό!
Η Τσοπ Τσοπ είχε σκαλίσει έναν ουρανό από αστέρια επάνω στην κόκκινη κοιλιά του. Και το Ένα Μήλο Την Ημέρα έλαμπε από ομορφιά.
«Ποιος θα μπορέσει να σου αντισταθεί τώρα;» φώναξε χαρούμενα η Τσοπ Τσοπ.
«Κανείς!» απάντησε χαρούμενο το μήλο.
«Και πού να ‘ξερες πόσες ακόμα εκπλήξεις κρύβεις μέσα σου...» ψιθύρισε η σοφή κινεζούλα.
Από το κατακόκκινο σώμα σου, μπορεί κανείς να πάρει κεραμίδια για να ζωγραφίσει το ομορφότερο σπίτι στο πιάτο του...
Αν η μαμά κόψει το φλούδι σου προσεκτικά, θα βγει ένας δράκος με μακριά ουρά και θα πετάξει στην κουζίνα...
Και άλλες 363 εκπλήξεις μπορεί να βρει κανείς μέσα σε Ένα Μήλο Την Ημέρα. Το μόνο που έχει να κάνει είναι να κλείσει τα μάτια και να ψάξει.»
Το Ένα Μήλο Την Ημέρα ένιωθε τα μάγουλά του να αναψοκοκκινίζουν από χαρά. Πριν όμως προλάβει να ευχαριστήσει την Τσοπ Τσοπ για το μάθημα που του έδωσε, ένα χεράκι το βούτηξε από τη φρουτιέρα. Δύο μάτια κοίταξαν εντυπωσιασμένα τα αστέρια του και ένα στόμα άνοιξε διάπλατα για να το καταβροχθίσει με λαχτάρα.
Η Τσοπ Τσοπ έκλεισε με νόημα το μάτι στο παιδί και εκείνο αναφώνησε ενθουσιασμένο: «Δεν το ήξερα ότι τα μήλα έχουν γεύση αστεριού!»
«Όχι όποιο κι όποιο μήλο» του απάντησε σοφά η Τσοπ Τσοπ. «Μόνο το Ένα Μήλο Την Ημέρα».
Από εκείνη τη μέρα και μετά, το παιδί έψαχνε για το Ένα Μήλο Την Ημέρα κάθε μέρα. Το ίδιο και η ζηλιάρα αδερφή του.
Και το Ένα Μήλο Την Ημέρα ήταν χαρούμενο κάθε μέρα.
Ο μόνος που δεν ήταν χαρούμενος, ήταν κάποιος που... τον είχαν κάνει πέρα.
Tη βοήθεια της Τσοπ Τσοπ ήρθε να ζητήσει και το γκρέιπφρουτ, που το έλεγαν ξινό, και η μπανάνα, που την έλεγαν χτυπημένη, και η φράουλα, που ήθελαν να την τρώνε όλη μέρα.
Τι συμβουλή να τους έδωσε άραγε;
Τυπώστε την ιστορία της Τσοπ Τσοπ εδώ!
